* ( أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رابِياً وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْه فِي النَّارِ ابْتِغاءَ حِلْيَةٍ أَوْ ) * ( 1 ) ( خداوندا آب را از آسمان فروفرستاد و در دره‌ها به مقدار گنجايشى كه دارند بجريان افتاد ، سيل جارى در دره‌ها كفهايى برآمده برخود حمل كرد ، نيز از آن موادى كه براى زينت و كالاى ديگر آتش را بر آنها روشن مىسازيد ، همچنان كفها بالا مىآيد ، خداوند مثل حق و باطل را چنين مىزند ، كفها [ كه مانند باطلند ] پوچ و از بين مىروند و اما آنچه كه براى مردم سودمند است « حق است » در روى زمين پايدار مىماند ، خداوند مثلها را بدين ترتيب مىزند ) گروه چهارم - آياتى است كه بروز حق را در برهه هائى از زمان بيان مىدارد ، مانند بعثت پيامبران و ارائهء آيات الهى و تحقق و عده‌هاى خداوندى و غيره اين آيات فراوانند . گروه پنجم - آياتى هستند كه مردم را تشويق به توصيهء حق به يكديگر مىنمايند اين گروه از آيات هم متعدد مىباشند : * ( وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ گروه ششم - مضامينى از آيات است كه مىگويد : در اجراى حق و بهره بردارى از آن ، شكيبا باشيد ، مانند : * ( وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ ) * ( 2 ) ( همديگر را به حق توصيه نماييد و همديگر را به صبر توصيه كنيد ) گروه هفتم - آياتى است كه قيام و نظم عالم هستى را بر مبناى حق معرفى مىكند . اين آيات در سورهء يونس آيهء 5 و ابراهيم آيهء 19 و الحجر آيهء 85 و النحل آيهء 3 و العنكبوت آيهء 44 و الزمر آيهء 5 و الدخان آيهء 39 و الجاثيه آيهء 22 و الاحقاف آيهء 3 و التغابن آيهء 3 آمده است . بعضى از اين آيات دوام و پايدارى حق را در جهان هستى مستند به حق بودن نظم و هويت جهان هستى

--> ( 1 ) الرعد آيهء 17 ( 2 ) العصر آيهء 4